Αναζήτηση

10th River of Souls fest.

Ενημερώθηκε: 1 Αυγ 2019



Όταν μάθαμε ότι στον Αχέροντα, τον ποταμό με την πιο σκοτεινή φήμη και γοητεία, στήνεται κάθε χρόνο το River of Souls, ένα διήμερο φεστιβάλ αφιερωμένο στο ροκ εντ ρολ (με ελεύθερη είσοδο σημειωτέον), αποφασίσαμε ότι έπρεπε οπωσδήποτε ως tumbleweed να γίνουμε κοινωνοί αυτής της ιδιαίτερης γιορτής. Φάνταζε σαν ανοιχτή πρόσκληση για όσους δεν αφήνουν τα σκουρόχρωμα ρούχα και τα κλειστά παπούτσια για χρωματιστά παρεό και σαγιονάρες, τις μπύρες και το ουίσκι για δροσερά κοκτέιλ και τις σκληρές κιθάρες για μαράκες και γιουκαλίλι.

Έτσι η δύση του ηλίου την 26η του Ιούλιου μας βρήκε να κατηφορίζουμε προς τον Βουβοπόταμο για να ακούσουμε τους Reverend Beasts μαζί με τους Dirty Saints και τους Fabulous Haydays, εν είδει προθέρμανσης για την επόμενη μέρα των Last Drive, Sound Explosion και Jammers Blues. Βρήκαμε τη σκηνή, η οποία ήταν δίπλα στο ποτάμι, ενώ το μόνο που παρεμβαλλόταν ήταν τα σταντ για μπύρα και σουβλάκια και ο κόσμος που είχε αρχίσει να μαζεύεται. Καταλάβαμε ότι η περιέργειά μας μάς είχε οδηγήσει στο σωστό μέρος. Πρώτοι βγήκαν οι Fabulous Haydays.


The Fabulous Haydays από τον John Teas

Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες μπάντες του διημέρου, οι οποίες συνδέονται περισσότερο με το 80s garage revival (με εξαίρεση τους Jammers Blues), οι Haydays πατάνε περισσότερο το 60s κλασικό garage, το οποίο παίζουν πολύ προσεκτικά. Με αυτά τα δεδομένα και με το το ατού του δυνατού φρoντμαν μας κέρδισαν. Ήπιαμε της πρώτες μπύρες μας ικανοποιημένοι με την καινούργια μας ανακάλυψη.

The Dirty Saints από τον John Teas

Στη συνέχεια βγήκαν οι Dirty Saints, η δημοφιλής garage rock μπάντα των Ιωαννίνων που δημιουργήθηκε στα τέλη του ’80, επανασυνδέθηκε το 2013 και φέτος κυκλοφόρησε το καινούργιο άλμπουμ Aeon (Mantra Records), 27 χρόνια μετά το Elf (1992, Fifth Dimension Records).



Όταν εμφανίστηκαν οι Reverend Beasts στη σκηνή ήμασταν ήδη ψημένοι από τα γκάζια των Saints και το αλκοόλ μας είχε προσαρμόσει πια στο περιβάλλον (αυτό παίρνει πάντα κάποια ώρα). Στην μουσική των Beasts συναντάται το garage του Κώστα Καπετανάκη (aka Captain K) από τους Frantic Five με το blues punk του Νίκου Κλεισιάρη (aka thee Mammoth) και Δημήτρη Οικονόμου από τους De Sades.

Όπως το συνηθίζει, το Μαμμούθ ενορχήστρωσε οργιαστικά τη μέθεξη του κοινού του και έτσι κλείσαμε την βραδιά ουρλιάζοντας μαζί του χαρούμενοι το Why (Dirty Wurds cover).


The Reverend Beasts από τον John Teas

The Jammers Blues

Το Σάββατο, μετά τη μύηση της προηγούμενης νύχτας, εμφανιστήκαμε γεμάτοι αυτοπεποίθηση και ουίσκι. Οι Jammers Blues έκαναν τη σωστή εισαγωγή, με blues, πολύ cool κιθάρα και φυσαρμόνικα. Μετά ανέλαβαν οι Sound Explosion παίζοντας δυνατά, γρήγορα και αυθάδικα, εμφανώς ενδυναμωμένοι από το επιτυχημένο comeback άλμπουμ τους The explosive sounds of …the Sound Explosion (2018, Lost in Tyme Records). Ο κόσμος ήταν πλέον αρκετός, ακριβώς όσος έπρεπε προκειμένου να διαμορφωθεί μια μάζα σε έξαψη που η προσήλωσή της λίγο διέφερε από αυτή των φιλάθλων που βλέπουν την αγαπημένη τους ομάδα στο γήπεδο.


The Sound Explosion από την Varvara Tsiouri

The Last Drive από John Teas

Τέλος εμφανίστηκαν οι Last Drive, με κομμάτια τόσο από τον καινούργιο δίσκο (The Last Drive, The Lab Records, 2018) όσο και από τους παλιούς. Είναι μάλλον αδύνατο και σίγουρα άσκοπο να διακρίνουμε αν έπαιξαν πράγματι τόσο ωραία όσο μας φάνηκε ή αν εμείς και το υπόλοιπο κοινό ενθουσιαστήκαμε επειδή αυτό το διήμερο - φόρος τιμής στο ελληνικό garage έκλεισε με τον βασιλιά του είδους.

Πάντως στο πλάι ενός ποταμού, μέσα στα βουνά της Ηπείρου καταλάβαινες ότι οι Drive είναι η αγαπημένη μπάντα των ελλήνων ροκεντρολαδων και τα τραγούδια της (για όσους φυσικά τοποθετούν τις προτιμήσεις τους σε αυτό το πεδίο της μουσικής) έχουν καταστεί πλέον «κλασικά».

Σαν κατακλείδα ίσως ταιριάζει η εξής διαπίστωση: το River of Souls με λιτό και απέριττο τρόπο οργάνωσε δύο νύχτες μουσικής garage punk για ένα κοινό αφοσιωμένο στον ήχο αυτό, με έξι μπάντες που κατάφεραν να μεταφέρουν το ακροατήριό τους ακριβώς σε αυτή την εκστατική κατάσταση που υπόσχεται διαχρονικά η θρησκεία του RnR.


The Last Drive από Varvara Tsiouri

[Το χρόνου θα είμαστε πάλι εκεί και δεσμευόμαστε να διανθίσουμε την ανταπόκριση με μια λίστα από τις καλύτερες ταβέρνες για γεμιστά μπιφτέκια και παϊδάκια προβατίνας στο Σούλι και το Φανάρι]


από τον John Teas

©2018 by tumbleweed