Αναζήτηση

Progressive σκέψεις με αφορμή το “Νo Geography”



“Νo Geography” ονομάζεται λοιπόν το τελευταίο album των Chemical Brothers (The… πάντα The!) και όποια απορία γεννιέται σχετικά με το εννοιολογικό γρήγορα θα βρει απάντηση μέσα από τους στίχους του ομότιτλου κομματιού:

If you ever change your mind about leaving it all behind Remember, remember, no geography



Όχι κάτι φοβερά φιλοσοφημένο και ψαγμένο αλλά σίγουρα αποτελεί μια ωραία εναλλακτική σκέψη για να ξεκινήσεις την μέρα σου. Ένα μείγμα –no borders-παγκοσμιότητας, ψιλοαναρχίσμου (ήταν της μόδας επί των ημερών τους), ανθρωπισμού και κάτι για το όποιο θα μπορούσες να κουβεντιάσεις (μαστουρωμένος ή μη) ή απλά να αφεθείς και να χορεύεις χωρίς να παιδεύεις το μυαλό σου με βαθυστόχαστα ερωτήματα άλλα ούτε και να έχεις τύψεις ότι αυτή την στιγμή λικνίζομαι με ένα κομμάτι που αναλώνεται σε μια εντελώς ρηχή θεματολογία τύπου “why don’t you call me”, “where have you been last night”, “sex, love and water” και αλλά τέτοια deep πραγματάκια.

Ε λοιπόν, αυτή η αίσθηση διέπει το σύνολο του άλμπουμ και μάλιστα, χωρίς βλάβη της γενικότητας, μπορεί κάποιος να αναφερθεί τοιουτοτρόπως και στο μουσικό σκέλος. Σίγουρα analogue-ish μπάσα, ατμοσφαιρικές μελωδίες, με τα σύνθια διάσπαρτα να προδίδουν την electro διάθεση που χαρακτηρίζει τους chemical, από εποχές Dust Brothers (The..πάντα λέμε! τι δεν καταλαβαίνεις;) και ένα ρυθμικό σκέλος που ξεφωνίζει την εμπειρία των δημιουργών του, άλλωστε οι τύποι αυτοί έκαναν το μπητντροπινγκ επάγγελμα και μέσα από αυτό θα πάρουν και σύνταξη από ότι φαίνεται.

Αυτό όμως! Χωρίς εκπλήξεις, χωρίς να πειραματιστούν σε οποιοδήποτε κομμάτι της δημιουργίας ή της παραγωγής, χωρίς να βγουν από την πεπατημένη, χωρίς να πουλήσουν εναλλακτισμό και χωρίς να μπορείς να ξεχωρίσεις ένα από τα τραγούδια ή κάποιο τμήμα του, ως ιδιαίτερα εμπνευσμένο. Αυτό βεβαία δεν σημαίνει επ’ουδενί πως θα είναι εύκολο να κρατήσεις το σώμα σου ακούνητο στο μεγαλύτερο μέρος του δίσκου.

Με λίγα λόγια, ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ Dance πακέτο.



Να χορέψω θέλω, ούτε να επαναστατήσω ούτε να μείνω ενεός από την δεξιοτεχνία του δημιουργού.

Έλα όμως που στις διαφορές παρουσιάσεις / κριτικές , ακόμα και στο ευαγγέλιο Discogs, δίπλα στην σήμανση Genre παρατηρείς λέξεις όπως “breakbeat”, “electronica”, “big beat”, “electro”, “techno”(εδώ κλαίμε) και διάφορα άλλα. Προς θεού όμως όχι την κατάπτυστη λέξη Dance. Ότι θες μεγάλε αλλά όχι αυτό! Μη μου το κάνεις αυτό…

Μα τι συνέβη όμως και κατεξοχήν ονόματα της εναλλακτικής dance σκηνής αποφεύγουν αυτή την κατηγοριοποίηση όπως ο διάολος το λιβάνι;

Γιατί προτιμάμε να πούμε τους Orbital techno, τους Faithless trip hop/downtempo (μιλάμε για τον δίσκο που έχει τα anthems “We come 1”, “Tarantula”, “One step too far” έτσι! Θυμόμαστε λίγο τον χαμούλη;), τον Fatboy Slim house/big beat, τους Delerium ως new age downtempo,τον MOBY (στα παλιά του) δεξερωγωτιαλλο και δε συμμαζεύεται;

Θα σου πω εγώ τι έγινε. Πάθαμε “progressive” αυτό έγινε.

Όταν μέσω του Δούρειου Ίππου Paul Oakenfold (ρεμιξάρες για τους Happy Mondays και Massive Attack έκανε για να μας μπερδέψει) ανοίξαμε δειλά το καπάκι να πάρουμε λίγο μυρωδιά από house τότε αυτό έγινε prog house και από εκεί και μετά.. το prog χάος. Ξεπήδησε ο οχετός progressive trance με ορμή και, όπως ο συγχωρεμένος ο Μουφάσα, μείναμε εκεί να μας ποδοπατάνε τα νιάτα σαν κοπάδι από μαινόμενα βουβάλια, ο Tiesto, o Van Buuren, o Van Helden, οι Above and Beyond και λοιποί, Ολλανδοί ή μη, “Danceαδες”. Πλέον ο όρος Dance χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει τα φεστιβάλ που τρέχουν τα ανεγκέφαλα ευρωπαιόπουλα τα 3 καλοκαίρια που περνάνε πριν ηρεμήσουν και ενταχθούν στο σύστημα. Υποχρεωτικές σπασμωδικές αντιδράσεις που περιλαμβάνουν ποτάμια αλκοόλ, φορτηγίδες ecstasy και κανένα ενδιαφέρον για την μουσική, τολμώ να πω και την πραγματική ζωή (αντιπροσωπευτικό δείγμα ο late Avicii).

Έτσι λοιπόν από την progressive trance στο E.D.M. φτάσαμε να ακούς Dance και να σε πιάνει σύγκρυο από την κενότητα που κουβαλάει αυτή η λέξη και άντε τώρα να πεις στον Maxi Jazz ότι ξέρεις τι.. και συ dance είσαι, άλλα όχι από αυτή, την άλλη, την καλή!

Και όπως έχει πει και ο μεγάλος Dave Clarke όταν τον ρώτησαν τι γνώμη έχει για την progressive house/trance:

“I have no idea why they call it progressive, I see nothing progressive about it”

©2018 by tumbleweed