Αναζήτηση

The Screaming Fly - Trip To Venus


Long overdue, αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της ανάρτησης. Δεν είναι, ωστόσο, καθώς είμαι ένας από τους τελευταίους ανθρώπους στον κόσμο που μπορεί να ασκήσει κάποιου είδους κριτική για θέματα συνέπειας ή τήρησης προθεσμιών και λοιπών συμβατικών υποχρεώσεων· ακόμα και αν πρόκειται να αναφερθώ σε ένα γκρουπ που φτιάχτηκε το 1992 και κυκλοφόρησε μόλις τη δεύτερη επίσημη δισκογραφική του δουλειά στη Sound Effect Records. Άσχετα, λοιπόν, από το ποιος θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του παρόντος κειμένου (λέω να μην πάω κόντρα στην πεπατημένη), θέμα του δεν είναι σε καμία περίπτωση η αβελτηρία που με χαρακτηρίζει αλλά το Trip To Venus των Screaming Fly: το long play που κόπηκε από την ίδια την μπάντα σε 330 αριθμημένες κόπιες λαχταριστού βινυλίου και διανέμεται από τη Sound Effect προς τέρψη και συμμόρφωση των απανταχού έκφυλων, γκαραζόπληκτων ζωντανών-νεκρών.

Το power trio των Screaming Fly είναι στο μυαλό μου η μπάντα που δικαιώνει περισσότερο από κάθε άλλη την κληρονομιά των Last Drive. Η διαπίστωση αυτή δεν βασίζεται στην απογυμνωμένη (σχεδόν ροκαμπιλάδικη) ωμότητα της live ηχογράφησης, την “paisley underground meets space rock” αισθητική, ούτε βέβαια στο γεγονός ότι ο Στέφανος Φλώτσιος, frontman των Fly, είναι, από το 2013, το νεότερο μέλος των godfathers του εγχώριου underground. Έχει να κάνει, μάλλον, με την πάνκικη ροπή της rhythm section των Κώστα “C.L.” Λουκόπουλου (ντραμς) και Στασινού “Stash” Παπασταθόπουλου (μπάσο), με το ρέον, γεμάτο αυτοπεποίθηση, ψυχοτρόπο παίξιμο του Stef στην κιθάρα και κυρίως με τον τρόπο που οι Screaming Fly ως σύνολο αφομοιώνουν τη διονυσιακή μυθολογία του ροκ: αντλoύν απευθείας από τις καταραμένες πηγές, όπου αναβλύζουν τα blues και η country, αλλά αποφεύγουν τον καταγέλαστο όσο και επικίνδυνο σκόπελο της παραδοσιολαγνείας.

Τα 6 tracks του Trip To Venus, μοιρασμένα στα ίσια από την μπάντα στην κάθε πλευρά του δίσκου, είναι φτιαγμένα με υλικά και τρόπους που πια δεν συναντάς συχνά· έχουν νοτίσει από την ανελέητη δύναμη που έσπρωχνε προς τη δημιουργία (και ίσως προς το τέλος) τύπους σαν τον Darby Crash και τον Jeffrey Lee Pierce. Δεν υπάρχουν γεμίσματα εδώ όμως είναι δίκαιο να σημειώσω ότι στον πυρήνα του lp θα βρείτε το τσιτωμένο cow punk του Dimension X και το βραδυφλεγές space surf του Astro.

Σε κάθε περίπτωση οι Screaming Fly παραμένουν μια ξεχωριστή μπάντα για την αθηναϊκή σκηνή, με παρουσία τόσο ζωτική και σχετική με το σήμερα όσο όταν ξεκίνησαν να κάνουν θόρυβο, πριν από 27 χρόνια, σε κάποια ανυποψίαστη γειτονιά του Ζωγράφου. Και τα τραγούδια του Trip To Venus προορίζονται στην πραγματικότητα για να τα ακούσουμε ζωντανά: τώρα που τα νέα από τον βορρά κάνουν λόγο για επαναδραστηριοποίηση των Dread Astaire σταυρώνω τα δάχτυλά μου για ένα βγαλμένο από την κρύπτη double bill των Screaming Fly με τους αντιπόδειους ταραχοποιούς, το οποίο στα σίγουρα και λαμβάνοντας υπόψη τα πάντα είναι long overdue.



#TheScreamingFly #TripToVenus

©2018 by tumbleweed